Szarańcza pustynna
Schistocerca gregaria
Poradnik poświęcony hodowli szarańczy pustynnej
Szarańcza pustynna (Schistocerca gregaria) to obok szarańczy wędrownej owad, który jest wykorzystywany jako pokarm dla wielu gatunków gadów, ptaków i ssaków. Z uwagi na swoje duże rozmiary stanowi doskonałe źródło białka dla większych zwierząt. Choć hodowla szarańczy jest nieco trudniejsza od hodowli innych owadów karmowych, takich jak na przykład karaczany lub świerszcze, można ją z dużymi sukcesami rozmnożyć w warunkach domowych. W tekście znajdziesz informacje o hodowli szarańczy pustynnej – dowiesz się jak powinien być przygotowany zbiornik hodowlany, w którym owady będą właściwie rozwijać się i rozmnażać.
Hodowla szarańczy pustynnej - w skrócie dla leniuchów
Jeśli nie chcesz czytać całego tekstu, w tabeli poniżej umieściłem najważniejsze informacje potrzebne do hodowli szarańczy pustynnej:
| Informacja | Opis |
|---|---|
| Długość dorosłego osobnika | 7-9 cm, samice są większe od samców |
| Miejsce hodowli | Wysokie plastikowe pudło z wentylowaną pokrywą i wentylowaną ścianką lub terrarium z wentylacją grawitacyjną |
| Wielkość pojemnika | 60x40x40 cm lub większe |
| Wyposażenie pojemnika | Pionowo ułożona nieużywana wytłoczka do jaj, miska z wodą, lampa grzewcza, naturalne ozdoby - kora drzewna, korzeń, siatka na której szarańcza będzie przesiadywać, pojemnik do składania jaj, pojemnik na suchy pokarm |
| Podłoże | Kilkucentymetrowa warstwa mieszanki włókna kokosowego z piaskiem lub torfem |
| Ogrzewanie i temperatura | 30-35 stopni w ciągu dnia i 45-50 stopni bezpośrednio pod lampą grzewczą, nocny spadek do temperatury pokojowej (lampa wyłączona), lampa powinna pracować w cyklu 12-godzinnym |
| Wilgotność | Nie wyższa niż 40% (można ją uzyskać spryskując podłoże), wystarczy pokojowa |
| Pokarm | Świeża trawa, zboża, płatki owsiane, ziarna, mniszek lekarski, koniczyna, kapusta pekińska; na stałe suchy pokarm - siano, otręby, płatki owsiane, dla uzupełnienia białka - sucha karma dla psów lub kotów albo pokarm dla rybek |
| Rozmnażanie | Nie wymaga ingerencji, jeśli w pojemniku panują właściwe warunki, samica złoży w mokrym podłożu ootekę, z której wyklują się młode. Warunki dla młodych - temperatura 25-30 stopni, wilgotność 70%. |
Środowisko naturalne szarańczy pustynnej
Szarańcza pustynna żyje w środowiskach o klimacie suchym i półsuchym, takich jak pustynie, stepy czy sawanny. Preferuje obszary z minimalną ilością opadów, ale okresowe deszcze mogą prowadzić do zwiększonej aktywności rozrodczej, co sprzyja tworzeniu dużych rojów. Owady te unikają terenów górskich, gdzie temperatura jest zbyt niska, a także rejonów zbyt wilgotnych, które nie odpowiadają ich biologii.
Szarańcza pustynna występuje na następujących kontynentach:
- Afryka: obejmuje rozległe regiony Afryki Północnej, Wschodniej i Zachodniej. Przykładowe kraje to Egipt, Sudan, Erytrea, Etiopia, Somalia, Kenia, Tanzania, Mali, Niger, Mauretania i Senegal.
- Azja: obejmuje zarówno Bliski Wschód, jak i Azję Południową. W regionie Bliskiego Wschodu szarańcza występuje w Arabii Saudyjskiej, Jemenie, Omanie, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Iranie, Iraku, Syrii i Jordanii. W Azji Południowej można ją spotkać w Indiach i Pakistanie, szczególnie na terenach półpustynnych i w sąsiedztwie upraw.
W fazie stadnej szarańcza może migrować na znaczne odległości, niszcząc uprawy na trasie swoich wędrówek.
Systematyka szarańczy pustynnej |
|
Wygląd szarańczy pustynnej - opis subimago i dorosłej formy
Dorosła szarańcza pustynna osiąga rozmiar do 7-9 cm długości ciała. Owad charakteryzuje się brązowym ubarwieniem z żółtymi plamami, które może się zmieniać w zależności od fazy życia i warunków środowiskowych. Subimago, czyli młoda forma szarańczy pustynnej występująca w hodowli ma najczęściej żółty kolor z czarnymi plamkami. Niektóre gatunki mają jaskrawo ubarwione drugie pary skrzydeł. Od szarańczy wędrownej odróżnia ją obecność charakterystycznego wyrostka na przedtułowiu. Ciało szarańczy pustynnej jest wydłużone i walcowate, z dużą głową wyposażoną w duże oczy po bokach.
Odnóża tylne szarańczy pustynnej są długie i przystosowane do skakania, natomiast przednie są krótsze i dostosowane do grzebania w ziemi. Szarańcza pustynna posiada dwie pary dobrze wykształconych skrzydeł, które umożliwiają jej długie loty. W fazie stadnej ubarwienie owadów może się zmieniać i stawać bardziej intensywne.
Rozpoznanie płci szarańczy pustynnej - samiec i samica
Szarańcza pustynna wykazuje dymorfizm płciowy. Samice są większe od samców i osiągają 7-9 cm długości, a samce są nieco mniejsze. U samic występuje także bardziej masywna budowa ciała, co jest związane z funkcją rozrodczą. W niektórych przypadkach ubarwienie samic może być bardziej stonowane w porównaniu z samcami, które są intensywniej wybarwione. Dymorfizm ten jest łatwy do zauważenia w fazie dorosłej.
Czy rozmnażanie szarańczy pustynnej jest trudne?
Rozmnażanie szarańczy pustynnej w domowej hodowli wymaga stworzenia warunków zbliżonych do ich naturalnego środowiska. Przede wszystkim należy zadbać o odpowiednią temperaturę, wynoszącą około 30-35 stopni w ciągu dnia, z naturalnym spadkiem do około 20-25 stopni w nocy. Ważne jest także utrzymanie umiarkowanej wilgotności, co można osiągnąć poprzez spryskiwanie wnętrza terrarium wodą, szczególnie w okolicach miejsc, gdzie samice będą składać jaja.
Podłoże w terrarium powinno być odpowiednio przygotowane. Na dnie należy umieścić pojemnik wypełniony wilgotnym piaskiem lub torfem, co umożliwi samicom składanie jaj. Grubość warstwy powinna wynosić co najmniej 10 cm, aby owady mogły swobodnie zakopywać swoje jaja. Wilgotność podłoża musi być stale monitorowana – zbyt suche lub nadmiernie mokre środowisko może zaszkodzić rozwijającym się jajom.
Ważne jest, aby owady były odpowiednio karmione. Szarańcza pustynna powinna otrzymywać świeże trawy, liście mniszka lekarskiego, warzywa takie jak marchewka, a także siano. Dieta bogata w różnorodne rośliny wspiera zdrowie samic i sprzyja składaniu dobrej jakości jaj.
W hodowli należy również zadbać o właściwy stosunek samic do samców – optymalna proporcja to około 3 samice na jednego samca. Dzięki temu rozród przebiega sprawniej, a kopulacja jest bardziej efektywna. Po kopulacji samice zakopują jaja w wilgotnym podłożu, a okres ich rozwoju wynosi zazwyczaj 10-14 dni, pod warunkiem utrzymania odpowiedniej temperatury i wilgotności. Nie trzeba ich dodatkowo inkubować, mogą znajdować się w tym samym miejscu co dorosłe osobniki.
Po wykluciu się larw należy zapewnić im właściwe pożywienie. Larwy przechodzą przez kilka stadiów linienia, zanim osiągną postać dorosłą, co zazwyczaj zajmuje około 2–3 miesięcy.
Czym żywi się szarańcza pustynna? Spis pokarmów
Szarańcza pustynna w naturalnym środowisku odżywia się trawami, zbożami oraz innymi uprawami rolnymi. W sprzyjających warunkach, np. po obfitych opadach deszczu, populacje szarańczy mogą gwałtownie rosnąć, tworząc ogromne roje zdolne do przemieszczania się na znaczne odległości w poszukiwaniu pożywienia. W takich sytuacjach owady mogą konsumować praktycznie każdą dostępną roślinność, co prowadzi do poważnych strat w uprawach.
W hodowli podstawę żywienia szarańczy pustynnej stanowią świeże trawy oraz siano. W ich jadłospisie może także znaleźć się mniszek lekarski i koniczyna. Pokarmu powinno być cały czas pod dostatkiem, bo w przeciwnym razie może dojść do kanibalizmu.
Jako uzupełnienie diety możemy podawać także owoce i warzywa, które jednocześnie będą źródłem wody:
- kapusty pekińskiej,
- marchwi,
- jabłek,
- cukinia.
Dieta szarańczy powinna także obejmować pokarmy suche, takie jak:
- płatki owsiane,
- otręby.
Dostarczanie białka jest istotne, aby zminimalizować ryzyko kanibalizmu wśród owadów. W tym celu można podawać:
- suchą karmę dla psów lub kotów,
- płatki dla rybek.
Jak zabrać się do hodowli szarańczy - opis warunków
Przygotuj odpowiedni pojemnik lub terrarium
Najlepiej wykorzystać przestronne terrarium lub pojemnik z dobrą wentylacją, która dla szarańczy pustynnej jest niezwykle istotna – im większy obszar będzie obejmować wentylacja tym lepiej. Jeśli będziemy stosować pokrywę, ona również powinna być wykonana z siatki. Ważne jest, aby zapewnić owadom odpowiednią przestrzeń, gdyż zbyt duże zagęszczenie szarańczy może prowadzić do zachowań kanibalistycznych. W pojemniku warto umieścić liczne kryjówki, takie jak gałęzie, korzenie, suche kępy traw, aby zwiększyć powierzchnię życiową owadów i umożliwić im naturalne zachowania. Dla domowej hodowli wystarczający będzie pojemnik o wymiarach 60x40x40 cm.
Dobrym pomysłem jest również wykorzystanie szklanego terrarium z dobrą wentylacją. W takim zbiorniku będzie nam dużo łatwiej zamontować wszystkie elementy wyposażenia, takie jak np. lampa grzewcza, a do tego sprzątanie szklanego terrarium nie będzie czasochłonne.
Zapewnij odpowiednie podłoże do życia i składania jaj
Na dnie pojemnika należy umieścić grubą kilkucentymetrową warstwę podłoża, takiego jak mieszanka torfu z piaskiem lub włókno kokosowe. Podłoże nie tylko absorbuje wilgoć, ale także stanowi miejsce, w którym samice mogą składać jaja. Alternatywnie można umieścić w terrarium pojemniki wypełnione odpowiednim materiałem do składania jaj, co ułatwi kontrolę nad procesem rozmnażania.
Wysoka temperatura to podstawa do skutecznego rozmnożenia
Szarańcza pustynna wymaga utrzymania odpowiedniej temperatury w ciągu dnia na poziomie 30–35 stopni z możliwością wygrzewania się w wyższej temperaturze w wyższych partiach zbiornika hodowlanego. Temperatura tuż pod żarówką grzewczą może dochodzić nawet do 45-50 stopni. W nocy temperatura może spadać do około 20-25 stopni. Aby zapewnić odpowiednie warunki termiczne, stosuje się tradycyjne żarówki o mocy od 25W do 100W, w zależności od wielkości pojemnika i temperatury otoczenia. Powinniśmy stosować 12-godzinny cykl świecenia lampy grzewczej, na noc powinniśmy ją wyłączać.
Zapewnij odpowiednią wilgotność
Wilgotność w hodowli szarańczy pustynnej nie powinna przekraczać 40%. Aby utrzymać odpowiedni poziom wilgotności, można regularnie zraszać podłoże lub umieścić w pojemniku naczynia z wodą. Należy jednak unikać nadmiernej wilgotności, która może prowadzić do rozwoju pleśni i chorób. Z tego też względu pojemnik hodowlany powinien mieć zapewnioną odpowiednią gęstą wentylację.
Jaka jest cena szarańczy pustynnej kupionej w hodowli?
Cena szarańczy pustynnej zależy od tego w jakim stadium będziemy chcieli ją kupić. Jest ona dostępna w kilku stadiach – wylęg, subimago. Pozwala to dobrać rozmiar owada do zwierzęcia, które będziemy karmić. Szarańcza pustynna jest sprzedawana na sztuki, a cena wygląda następująco:
Ilość szarańczy pustynnej | Cena szarańczy pustynnej |
10 osobników | ok. 15 zł |
25 osobników | ok. 30 zł |
50 osobników | ok. 50 zł |
100 osobników | 75-100 zł |
Szarańcza pustynna jako ważny element diety egzotycznych zwierząt
Szarańcza pustynna z uwagi na swoje duże rozmiary znalazła zastosowanie w diecie wielu większych gatunków zwierząt, które mają zapotrzebowanie na białko.
Jaszczurki
Szarańcza pustynna może stanowić podstawę diety agamy brodatej, legwana zielonego i innych dużych jaszczurek, które w okresie wzrostu mają duże zapotrzebowanie na białko. Owad jest bardzo ruchliwy, więc będzie pobudzał jaszczurki do polowania.
Pająki
Większe gatunki pająków, np. ptaszniki mogą jeść również większe owady, w tym na szarańczę. Choć pająki zazwyczaj preferują mniejsze ofiary, odpowiednio duży okaz jest w stanie upolować i zjeść także szarańczę. Dodatkowo małe pająki możemy karmić wylęgiem szarańczy.
Egzotyczne ssaki
Jeż afrykański lub lotopałanka z chęcią zjedzą szarańczę pustynną, która dostarczy im białka.
Owady mięsożerne
Owady, które żywią się innymi organizmami, np. modliszka lub pluskwiak, mogą mieć w diecie również szarańczę. Należy pamiętać jedynie, by dobierać wielkość owada do wielkości drapieżnika.
Gryzonie
Myszy, szczury, chomiki, koszatniczki i szynszyle to gryzonie, które mogą w diecie mieć szarańczę pustynną, która dostarczy im białka.
Skontaktuj się
Chcesz podzielić się swoimi doświadczeniami lub nawiązać współpracę? A może potrzebujesz wskazówek jak rozpocząć własną hodowlę owadów karmowych? Skontaktuj się z nami!