Świerszcz domowy
Acheta domesticus
Poradnik poświęcony hodowli świerszcza domowego
Świerszcz domowy (Acheta domesticus) łatwo i szybko się rozmnaża, dlatego stanowi doskonałą karmówkę dla zwierząt owadożernych. Świerszcze domowe mogą być dość głośne, szczególnie samce, które intensywnie cykają, a dodatkowo potrafią sprawnie skakać i uciekać. Z tego powodu niektórzy hodowcy wolą mniej ruchliwe lub cichsze gatunki owadów, np. dubię. Mimo to hodowla świerszcza domowego nie należy do trudnych. W tekście znajdziesz informacje dotyczące hodowli świerszcza domowego – od A do Z.
Zasięg występowania świerszcza domowego w naturze
Naturalny zasięg występowania świerszcza domowego pierwotnie obejmował północną Afrykę oraz południowo-zachodnią Azję, jednak dzięki wysokiej zdolności adaptacyjnej i rozprzestrzenił się on niemal na cały świat poza Antarktydą.
W Europie jest powszechny, w tym również w Polsce (poza niektórymi obszarami górskimi), występuje także w Chorwacji, Wielkiej Brytanii, Holandii, Szwajcarii, Szwecji i Hiszpanii. W Ameryce Północnej występuje między innymi w Stanach Zjednoczonych i Meksyku, w Azji można go spotkać np. w Turcji, a w Afryce Północnej – między innymi w Bahrajnie. Świerszcz domowy jest gatunkiem synantropijnym, często zamieszkującym bezpośrednie otoczenie człowieka, takie jak budynki mieszkalne lub pomieszczenia gospodarcze. W naturalnym środowisku preferuje tereny o łagodnym, ciepłym klimacie, gdzie może schronić się w szczelinach skalnych, pod korą oraz w zagłębieniach w ziemi.
Systematyka świerszcza domowego |
|
Jak wygląda świerszcz domowy?
Dorosły świerszcz domowy osiąga długość około 1,5-2,5 cm. Jego ubarwienie jest jasnosłomkowe lub żółtobrązowe, z ciemnymi plamami na głowie i przedpleczu. Głowa jest zaopatrzona w długie, nitkowate czułki, które mogą być dłuższe niż całe ciało owada. Na odwłoku znajdują się dwa wyrostki czuciowe nazywane cerci. Świerszcze domowego posiadają dwie pary skrzydeł, a tylne nogi są silnie umięśnione i przystosowane do skakania. Samice różnią się obecnością długiego, prostego pokładełka wystającego poza koniec odwłoka.
Jak rozpoznać płeć świerszcza domowego?
Dymorfizm płciowy u świerszcza domowego jest wyraźny i pozwala na łatwe odróżnienie samców od samic. Samce posiadają dobrze rozwinięty aparat strydulacyjny, który umożliwia im wydawanie charakterystycznych dźwięków (cykania) poprzez pocieranie o siebie przednich skrzydeł. Dźwięki te pełnią funkcję przywabiania samic oraz odstraszania innych samców. Skrzydła samców są przystosowane do strydulacji i zazwyczaj są bardziej widoczne. Charakterystyczną cechą samców jest również brak pokładełka.
Samice świerszcza domowego mają wyraźnie widoczne, długie i proste pokładełko, które wystaje poza końcowy segment odwłoka. Pokładełko jest narządem służącym do składania jaj w podłożu. Samice posiadają skrzydła, ale nie są one przystosowane do wydawania dźwięków, jak u samców. Zarówno samce, jak i samice mają cerci – parę krótkich wyrostków znajdujących się na końcu odwłoka, pełniących funkcję narządów czuciowych.
Jak rozmnożyć świerszcza domowego?
Świerszcze domowe osiągają dojrzałość płciową po około 6 tygodniach. Samce przyciągają samice charakterystycznym cykaniem, pocierając o siebie przednimi skrzydłami. Po kopulacji samica składa jaja w wilgotnym podłożu, takim jak mieszanka torfu i piasku. Jednorazowo może złożyć do 200 jaj, z których po około 2 tygodniach wykluwają się młode świerszcze.
Aby zapewnić odpowiednie warunki do składania jaj, w pojemniku hodowlanym umieszcza się płaski pojemniczek z wilgotną warstwą torfu i piasku. Ważne jest utrzymanie stałej wilgotności podłoża, aby jaja mogły się prawidłowo rozwijać. Po złożeniu jaj przez samice, pojemnik z jajami można przenieść do inkubatora lub ciepłego miejsca o temperaturze około 30-32 stopni, co przyspiesza wylęg larw. Należy jednak unikać zbyt wysokich temperatur, które mogą prowadzić do przegrzania jaj.
Co je świerszcz domowy?
Dieta świerszcza domowego obejmuje kilka rodzajów pokarmów i każdy z nich będzie dostarczał owadom innych wartości odżywczych:
- Warzywa i owoce – pokarm roślinny dostarczy owadom witamin i mikroskładników, dodatkowo będzie też źródłem wody. Warzywa, które możemy podawać to m.in. marchew, cukinia, dynia oraz ogórki. Z owoców możemy podawać jabłka, gruszki lub banany. Trzeba też stale monitorować, czy warzywa i owoce nie gniją – jeśli tak, powinniśmy je usunąć ze zbiornika, by zapobiec rozwojowi pleśni i roztoczy. Najlepiej dobierać ilość pokarmu tak, by owady były w stanie go spożyć w przeciągu 48 godzin.
- Suchy pokarm zbożowy – w zbiorniku hodowlanym świerszcza domowego powinien znajdować się na stałe suchy pokarm pochodzenia zbożowego, np. otręby, płatki owsiane, śruta.
- Pokarm zawierający białko – jeśli dostarczymy białko, zapobiegniemy przynajmniej w jakimś stopniu kanibalizmowi. Najtańszym rozwiązaniem będzie kupno suchej karmy dla psa lub kota. Warto sprawdzić na etykiecie jaka jest zawartość białka w danym pokarmie i wybierać ten o najwyższej zawartości. Można też stosować inny pokarm, np. płatki dla rybek.
Przygotowanie domowej hodowli świerszcza domowego
Przygotowanie pojemnika do hodowli świerszcza domowego
Do hodowli owadów karmowych będziemy potrzebować plastikowego pojemnika. Wymiary powinny być dopasowane do wielkości kolonii, którą będziemy chcieli rozmnażać. Nie powinno być ścisku i owady powinny mieć dużo przestrzeni. Pudło powinno posiadać otwory wentylacyjne – generalnie im większa powierzchnia pojemnika będzie stanowić wentylację tym lepiej. Można kupić gotowe pojemniki przeznaczone do hodowli owadów, które już taką wentylację posiadają, a jeśli chcemy wykonać ją samodzielnie, wystarczy wkleić siatkę o drobnych oczkach w ścianki i pokrywę zbiornika.
Dla zwiększenia powierzchni życiowej warto umieścić wytłoczki po jajkach (wcześniej nieużywane), które będą ustawione pionowo. W ten sposób zapobiegniemy przeniesieniu drobnoustrojów występujących na jajach kur do naszej hodowli.
Jeśli planujemy rozmnażanie świerszcza domowego, warto mieć także przygotowane drugie pudło, do którego przeniesiemy pojemniczek, w którym samice składają jaja. Młode mogą inkubować się w nowym pojemniku i po wykluciu stworzą nową populację.
Dobranie odpowiedniego podłoża
Dno pojemnika wysypujemy suchym pokarmem zbożowym, np. płatkami owsianymi. Będzie to jednocześnie podłoże i pokarm dla świerszczy domowych. W pojemniku możemy także umieścić mniejszy pojemnik wypełniony wilgotną mieszanką torfu i piasku. Ciężarne samice będą składać w tym miejscu jaja.
Jaka temperatura powinna panować w zbiorniku?
W pojemniku hodowlanym powinniśmy zapewnić stałe źródło ogrzewania – ja wykorzystuję matę grzewczą z termostatem. Temperatura powinna mieścić się w przedziale 25-30 stopni.
Jeśli będziemy montować matę, powinna ona znajdować się na zewnątrz pudła i być przyklejona do jednej z 4 ścianek, możemy na nią także postawić pudło. Ważne, żeby wybierać maty posiadające termostat.
Czy należy zapewnić dodatkową wilgotność?
Wilgotność powinna wynosić ok. 50% – zapewnimy ją spryskując ścianki zbiornika wodą. Musimy przy tym pamiętać by nie przemoczyć pokarmu, bo może to prowadzić do rozwoju pleśni i roztoczy.
Ile kosztuje świerszcz domowy kupiony w hodowli?
Świerszcze domowe dostępne w sprzedaży są sprzedawane zarówno na sztuki jak i mililitry. Występuje również w różnych stadiach rozwoju i można kupić wylęg jak również dorosłą formę. Cena świerszcza domowego zależy od ilości, a poniżej znajdziesz informacje o widełkach cenowych:
Ilość świerszcza domowego (sztuki) | Cena świerszcza domowego |
50 osobników | 10-15 zł |
100 osobników | 20-30 zł |
200 osobników | ok. 40 zł |
500 osobników | 80-90 zł |
Ilość świerszcza domowego (mililitry) | Cena świerszcza domowego |
100 ml | ok. 20 zł |
250 ml | 30-40 zł |
500 ml | 50-60 zł |
1 litr | 100-120 zł |
Świerszcze domowe jako podstawa diety innych zwierząt
Świerszcz domowy występuje w diecie wielu zwierząt owadożernych, które powinny regularnie spożywać pokarm będący źródłem białka. Gatunki, które możemy karmić świerszczami domowymi to m.in:
- agama brodata – szczególnie młode jaszczurki mają duże zapotrzebowanie na pokarm zwierzęcy. Przy podawaniu owadów należy jednak uważać by nie pozostawały one niezjedzone, ponieważ świerszcze mogą podgryzać jaszczurkę.
- gekon lamparci – podobnie jak agama brodata, codzienna dieta gekona lamparciego może składać się ze świerszcza domowego.
- gekon orzęsiony – choć istnieją gotowe zbilansowane karmy dla gekonów orzęsionych, podawanie im świerszczy domowych przyspieszy ich wzrost i rozwój.
- ptaszniki – szczególnie młode ptaszniki wymagają drobnego pokarmu, więc wylęg świerszcza domowego będzie odpowiedni.
- ptaki ozdobne – kanarki, amadyny, astryldy i papugi z chęcią będę spożywać zarówno żywe jak i suszone świerszcze.
- modliszki – owady mięsożerne potrzebują w swojej codziennej diecie żywego pokarmu. Modliszka bez problemu upoluje i zje świerszcza domowego.
Skontaktuj się
Chcesz podzielić się swoimi doświadczeniami lub nawiązać współpracę? A może potrzebujesz wskazówek jak rozpocząć własną hodowlę owadów karmowych? Skontaktuj się z nami!